Oprócz tras narciarskich władze miasteczka doskonale zadbały o podobną rozrywkę przyjezdnych. Można skorzystać z wielu różnorodnych atrakcji, m. in. : lodowiska, przejażdżki saniami, snowboardu, rozgrzewającego masażu czy sauny. Stosunkowo nieduże hotele i pensjonaty zaskakują pozytywnie przyjezdnych swoją przytulnością. Bogactwo wyboru znajdą Państwo również w ofercie apres-ski. Jednym słowem Kaprun jest miejscem, które bez wątpienia powinno znaleźć się na liście wielbicieli nart.
Polacy są częstymi gośćmi Karpun. Właśnie tutaj co roku w połowie lipca organizowane są Polskie Dni, na które zaproszenia dostają znane polskie osobistości, zapewniając pełen tydzień atrakcji. Letnia pora roku nie jest przeszkodą dla miłośników śnieżnych stoków. Na nartach jeździ się zazwyczaj do południa, ponieważ w godzinach popołudniowych śnieg bywa zbyt miękki. Jednak ta mała niedogodność nie zniechęca turystów i narciarzy, jest bowiem wiele innych atrakcji. W górach o wysokości ok 3000 m.n.p.m. w nocy temperatura spada zwykle do 2 czy 3 stopni C,ale zdarzają się też noce z prawdziwym mrozem. Tak więc rano śnieg jest twardy jak zimą, dlatego narciarze wstają wczesnym rankiem by być na stoku już od samego otwarcia wyciągów. Latem wyciągi są czynne w godz. 8-14. Bardzo często już o 7 rano stoi bardzo duża kolejka.

Trasy:
Długość tras niebieskich: 56 km
Długość tras czerwonych : 49 km
Długość tras czarnych : 3 km

Wyciągi:
Krzesełkowe: 13
Gondolowe: 11
Orczykowe: 32

Miejsca warte zwiedzenia:
- Muzeum Starych Samochodów (zbiór ok. 150 zabytkowych aut głównie z lat 50 i 60);
- Heimatmuseum – stara drewniana chata, której wnętrze ukazuje dawne życie mieszkańców Kaprun, znajdują się tam m. in. stare fotografie czy stroje;
- wąwóz Sigmund Thun Klamm- położony na obrzeżach miasteczka. Wąwóz wodospadów o wąskim kanionie jest prawdziwym dziełem natury powstałym jeszcze w czasie epoce lodowcowej;
- zapora Mooserboden- jest atrakcją letnią, słynie z niesłychanie pieknych widoków;
- Zamek w Kaprun (z XII w.)

Lodowiec Kitzsteinhorn
Śnieżnobiały przez cały rok lodowiec zapewnia bogaty wybór tras narciarskich zaczynając od łatwiejszych, a kończąc na trudnych. Wspaniałe widoki dodatkowo przyprawiają o bicie serca wszystkich miłośników śniegu. Kitzesteinhorn położony jest nad Kaprun oraz w pobliżu Zell am See. Z Kaprun należy jechać ok 6 km, aby się dostać w pobliże lodowca. Wyżej jedzie się już wyciągami. Gondola dochodzi do 2452 m.n.p.m., dalej zaczyna się już lodowiec. Żeby zjeżdżać na nartach dojeżdża się wagonikiem kolejki liniowej do 3029 m.n.p.m., następnie zębatką zjeżdżamy odrobinę w dół i już możemy przypinać deski. Latem ilość przygotowanych tras jest mniejsza z uwagi na kurczenie się i przesuwanie lodowca ( ok 3-8 cm rocznie). Kitzsteinhorn to nie tylko narty. Przewodnicy umożliwiają różnorodne wędrówki po ośnieżonym lodowcu, jak i zdobycie samego spiczastego wierzchołka- dla bardziej ambitnych. Najwyższa stacja wyciągu znajduje się 200 m poniżej szczytu, jednak z uwagi na strome odcinki wymagany jest odpowiedni sprzęt. Można go wypożyczyć za ok. 35-45 euro/os. Z ośnieżonego szczytu można zobaczyć Kaprun, miasteczko Zell am See z jeziorem Zeller See, to właśnie tutaj ukazany został idealny kontrast wiecznego śniego z bogatą zielenią. Jak wiadomo region reklamuje się hasłem: „von Schnie zum See”, czyli „ze śniegu do jeziora”.

Zell am See
Latem po całym ranku na stoku możemy się zrelaksować pływając łódką po jeziorze Zeller, podziwiając przy tym śnieżnobiały lodowiec oraz rozkoszując się ciepłymi promieniami słońca. Zaskakujący jest kontrast widoku- z chłodnego, pokrytego wiecznym śniegiem lodowca- na soczyście zielone łąki i krystalicznie czyste jezioro. W ciągu jednego dnia możemy skorzystać z dwóch jakże odmiennych atrakcji. Jezioro Zeller owinięte jest 80 szlakami przeznaczonych dla miłośników przyrody i pieszych wędrówek.

Na początek należy powiedzieć co to są muldy i skąd się biorą. Muldy to nic innego jak wzniesienia, które powstały w związku z jazdą po stoku narciarzy tą samą trasą. W miejscu gdzie narciarze przejeżdżali tworzy się wgłębienie i śnieg jest rozpychany na boki tworząc wzniesienia.

Pomimo większego poziomu trudności, nawet mniej doświadczeni narciarze mogą bez problemu pokonywać muldy. Przede wszystkim należy opanować umiejętność kontrolowanego ześlizgu nart (z wykorzystaniem skrętu hamującego, polegającego na wykonywaniu serii skrętów hamujących na wąskiej przestrzeni, rotacja nóg na prostopadłą do osi stoku musi się obywać jednocześnie oboma nartami). Przy zjeździe po zamuldzonym stoku oprócz kontrolowanego ześlizgu ważna jest umiejętność amortyzowania muld nogami. Polega to na utrzymaniu górnej części ciała na stałej niskiej wysokości pomimo zmiennego ukształtowania terenu po którym jeździmy. Ważna przy amortyzowaniu muld jest praca kijami narciarskimi.

Sposoby pokonywania muld dla początkujących:
Ześlizg pomiędzy muldami – polega na pokonywaniu muld pomiędzy ich wierzchołkami.
Ześlizg kontrolowany od muldy do muldy – polega na pozwoleniu nartom na wejście w poślizg wzdłuż spadku stoku.

Pokonywaniu muld dla bardziej zaawansowanych:
Jazda po stromych zmuldzonych stokach, lub pokonywanie dużych muld wymaga opanowania większej ilości technik niż tylko ześlizganie się między nimi lub wolna jazda z muldy na muldę. Aby móc pokonywać tak trudny teren i kontrolować prędkość, trzeba umieć amortyzować siły, które występują podczas wznoszenia i opadania. Ważnym jest, aby utrzymać wtedy zwartą i dynamiczną sylwetkę.

Najważniejsze elementy przy pokonywaniu większych muld:
Amortyzacja – polega na zmniejszeniu siły uderzenia w początek (wzniesienie) muldy. Aby poprawnie amortyzować ten etap jazdy należy podciągnąć stopy pod biodra.
Zwarta sylwetka – zapobiega wyrzuceniu tułowia do przodu i pozbawieniu w ten sposób równowagi narciarza.
Wbicie kija – umożliwia szybsze pokonywanie zakrętów, im większe muldy, tym użycie kija również musi być szybsze.
Ustawienie stóp (nart) – należy trzymać narty blisko siebie. To powoduje, że ciężar ciała jest rozłożony równo na obie narty.

Jest to pierwszy rok po modernizacji wyciągu na Nowej Osadzie. Pozbyto się dwuosobowych orczyków, na rzecz wygodnych krzesełek. Pisaliśmy o tym wcześniej, w tej wiadomości. Ośrodek dba również o to, aby potencjalni klienci byli dobrze poinformowani o warunkach panujących na stoku. Na oficjalnej stronie ośrodka zostały zamieszczone aktualne zdjęcia prezentujące ilość śniegu na stoku, prezentujemy te zdjęcia poniżej:

Wraz z modernizacją, odnowieniu uległ serwis www ośrodka. Strona znajduje się pod adresem:

http://www.nowaosada.pl

Na stronie znajduję się aktualna prognoza pogody na stoku, oraz ważne informację dla narciarzy. Na przykład ostatnia wiadomość: „na stoku mamy 50 cm ubitego przygotowanego śniegu, temperatura -12 C”.

Nie wiem jak Wy, ale ja zaczynam sezon właśnie tam, do zobaczenia w niedziele na nartach, na stoku Nowa Osada.

Pomimo inauguracji wszystkie trasy w Bukowinie Tatrzańskiej są na chwilę pisania tego artykułu są zamknięte. Inauguracja była po prostu uroczystym rozpoczęciem sezonu oraz reklamą samej miejscowości i ośrodka i okolicy Na inauguracji zorganizowano konferencję „Bezpieczeństwo na stokach narciarskich”, wystąpił również kabaret „Truteń”, zagrał zespół „Rzoz”, nie zabrakło sztucznych ogni oraz degustacji gorącej góralskiej herbaty, ale jazda na nartach była niemożliwa. Miejmy nadzieję, że w końcu w Polsce pojawi się śnieg pozwalający spędzić weekend na stoku.

Do tej pory jednak klimat nie sprzyja narciarzom, najpewniejszym miejscem jeśli chodzi o śnieg w Polsce jest szczyt Stogu Izerskiego (wys. 1124 m.n.p.m) w Świeradowie znajdujący się w Górach Izerskich. A to dlatego, że panuje w tych obszarach specyficzny mikroklimat, który sprawia, że naturalny śnieg na stokach spoczywa przez przynajmniej 90 dni w roku. W związku z pierwszymi opadami na tym terenie w tym roku, postawiona w stan gotowości została Kolej Gondolowa.
Trasa zjazdowa na Stogu Izerskim ma w sumie 2,5 kilometra długości. Została ona zaprojektowana w sposób wykorzystujący optymalnie ukształtowanie terenu. Trasa zaczyna się na wysokości 1060 m n.p.m. Na tą wysokości narciarze transportowani są Kolejką Gondolową. Trasę zjazdowa można podzielić na 2 odcinki. Pierwszy 900 metrowy odcinek znajdujący się na górze jest oceniany jako średnio-trudny o nachyleniu 21 stopni, kolejny odcinek jest łatwiejszy ( bardziej płaski) i jest przeznaczony dla bardziej początkujących narciarzy. Różnica wzniesień na trasie wynosi około 440m. Stok jest wyposażony w armatki śnieżne umożliwiające sztuczne naśnieżanie, ponadto na stoku znajduję się sztuczne oświetlenie umożliwiające jazdę po zmierzchu. Trasa jest dobrze zabezpieczona siatkami i innymi tego typu zabezpieczeniami ( meterac na słupach). W okolicach stoku znajduje się wypożyczalnia sprzętu i gastronomia (na dolnej oraz górnej stacji). Coś co zostało zaniedbane, to miejsca parkingowe, których jest po prostu za mało jak na taki stok.

Dane dotyczące kolei i stoku:

Kolej gondolowa:
8-osobowe wagoniki
czas przejazdu 8 minut
przepustowość ok. 2500 os./godz.
długość trasy 2171m
stacja dolna na wys. 620m n.p.m.
stacja górna 1060m n.p.m.
różnica poziomów 440m
produkcja: Doppelmayr

http://kolejgondolowa.pl/

Trasa narciarska:
długość 2500m
średnie nachylenie trasy 21%
szerokość trasy: min. 40m
jazda nocna w godz. 18-21
oświetlenie 68 masztów oświetleniowych
naśnieżanie 20. armatkami śnieżnymi, rozmieszczonymi co ~120 m.
zróżnicowany poziom trudności
system siatek ochronnych, wychwytujących i odgradzających
zabezpieczenia słupów oświetleniowych specjalnymi materacami ochronnymi

Na pasku bocznym w miejscu gdzie znajduje się prognoza dla Wisły:

W miejsce wyszukiwania należy wpisać miejscowość, w której chcemy zobaczyć prognozę pogody:

Zostaniemy przekierowani na stronę meteogroup, gdzie zostanie nam przedstawiona pogoda szczegółowa, aktualna oraz na najbliższe dni dla wybranej miejscowości:

Gdy wpiszemy w wyszukiwarkę miejscowość „Wisła”, również zostaniemy przekierowani na stronę ze szczegółowymi informacjami prognozy pogody w tej miejscowości. Prezentowana na stronie prognoza jest bardzo szczegółowa można na niej uzyskać informację o opadach śniegu, co z pewnością najbardziej zainteresuje narciarzy.

Jako ciekawostkę można dodać fakt, że wyszukiwarka pozwala sprawdzić prognozę pogody nie tylko w Polsce (poniżej dwa przykładowe miasta za granicą):

Podstawy:
Skręty w technice zjazdu Carvingiem są uzależnione w dużej mierze od budowy narty. Im bardziej taliowana narta tym łatwiej wykonuje się na niej skręt. Bardzo taliowane narty niemal same skręcą ,mniej taliowane wymagają włożenia w skręt więcej siły ze strony narciarza, aby uzyskać idealny łuk. Przy dobrze wykonanym skręcie Carvingiem narciarz pozostawia ślad w kształcie litery „S”. Przy większym dociśnięciu nart, poddają się one nieznacznie i wyginają, co prowadzi do większego promienia skrętu. Nie dociskając w ogóle nart, wykonanie skrętu będzie niemożliwe bez użycia dodatkowej siły narciarza.

Ćwiczenia:
Przy pokonywaniu skrętu Carvingiem na narciarza działają stepujące siły:
-siła odśrodkowa –siła stara się wypchnąć ciało narciarza na zewnątrz przy wykonywaniu skrętu.
-siła dośrodkowa – siła powstała przez wychylenie sylwetki do osi skrętu, ma to na celu zrównoważenie siły odśrodkowej.
-siła ciężkości –siła przyciągania ziemskiego, która ciągnie narciarza w dół wzdłuż linii spadku stoku. Siła ta powoduje ruch narciarza.

Bardzo ważnym aspektem jazdy Carvingiem jest jazda na krawędziach nart. Jazda w ten sposób wymaga ćwiczeń. Aby nauczyć się jeździć w ten sposób i poznać możliwości nart ( ich promień skrętu) można wykonać następujące ćwiczenie:
-na, w miarę prostym fragmencie terenu, jadąc prosto należy poruszać biodrami na boki nad nartami. Ważne aby nie skręcać nartami przy użyciu siły, a pozwolić im swobodnie jechać na krawędziach.

Przy płynniejszej jeździe i dynamiczniejszej pracy ciała, zwiększa się siła odśrodkowa. Wymaga ona wtedy zniwelowanie jej większym pochyleniem sylwetki w stosunku do osi skrętu. Znaczy to tyle, że im szybciej jedziemy tym bardziej musimy się pochylić do osi skrętu, wypychając biodra. Największym błędem narciarzy jest niedostateczne wychylenie się do osi jazdy. Najczęściej wynika to z obawy przez upadkiem i barierami fizycznymi. Aby zniwelować te bariery można wykonywać następujące ćwiczenia:
-opadanie – polega ono na opadaniu ukośnie do przodu stoku. Ważne aby ruch opadania inicjowały biodra. Zanim upadniemy należy zrobić krok w bok zapobiegając upadnięciu.
-wypychanie bioder- podczas jazdy na nartach (bez kijków) należy położyć dłoń na zewnętrznym w stosunku do skrętu biodrze i wypychać je do osi skrętu.

Jazda Carvingowa to wyższa szkoła jazdy i wymaga praktyki. Niemniej jednak pamiętajmy trening czyni mistrza.

Ośrodek narciarski
„Fai Della Paganella” jest to miejscowość we Włoszech, położona w malowniczych Dolomitach, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Trydent. Według danych statystycznych w roku 2004 gminę zamieszkiwało około 900 osób, co daje 75 os./km². Miejscowość leży niedaleko od „Trento” w sąsiedztwie „Andalo”. Miejscowości te leżą u stóp ośrodka narciarskiego „Paganella” znajdującego się w okolicach jeziora „Grada”. Ośrodek ten posiada ponad 60 kilometrów różnorodnych, długich, bardzo urozmaiconych i bardzo dobrze przygotowanych tras narciarskich. Na terenie ośrodka narciarskiego znajdują się 23 bardzo nowoczesne wyciągi narciarskie, które potrafią w ciągu 1 godziny przewieźć 2600 narciarzy i brak meczących orczyków . Na „Paganelli” znajdują się głównie trasy łatwe i średnio-trudne. Jedną z najatrakcyjniejszych tras jest „Olympica”, która ma 5 kilometrów długości i różnicę poziomów wynoszącą 1057 metrów. Śnieg na tej trasie leży od grudnia aż do kwietnia.
Na „Paganelli” stoki narciarskie, na których można jeździć sięgają do wysokości 2125 m.n.p.m. Widok z góry jest niesamowity. Przed narciarzem roztacza się widok na szczyty „Gruppo Di Brenta” oraz na Dolomity. Początkowe stacje narciarskie znajdują się w dwóch miastach w Fai Della Paganella i „Andalo”. Stoki narciarskie nie są oświetlone, co za tym idzie nie ma możliwości jazdy nocnej na nich lub po zmroku, dlatego też wyciągi są czynne tylko do 16, później jeździ po nich obsługa i prosi o opuszczenie stoków (nieraz jechałem z takim gościem za plecami, był miły i czekał na mnie aż się zgramole z wyciągu). Podczas mojego wyjazdu w marcu 2009, warunki pogodowe były bardzo dobre, śniegu było jeszcze sporo a na stoku było bardzo mało osób. Ponadto wyjazd u schyłku sezonu ma dodatkowy argument, za „skipassa” zapłaciliśmy dużo taniej niż byłoby to w szczycie sezonu. Oczywiście nie muszę chyba wspominać, że jeden „skipass” daje możliwość szusowania po całej „Paganelli”.

Pobyt w okolicach Paganelli
W czasie pobytu w Dolomitach mieszkałem w przepięknym miasteczku „Fai Della Paganella”, z widokiem z okna na piękne Dolomity. Warunki były najlepsze w jakich było mi dane wynajmować. Ale przyznam szczerze dla osób które szukają również rozrywki po dniu na stoku polecam raczej „Andalo”, dlatego że „Fai Della Paganella” to jednak cichutka i spokojna mieścina z przysłowiowymi 2 pizzeriami na krzyż. Nie mogę się wypowiedzieć o cenach wynajmu, dlatego że wynajmowałem w „lepszej” stawce po znajomości. Nieopodal góry „Paganella” znajduję się bardzo piękne miasto „Mezzocorona”, które posiada parę ciekawych miejsc do zwiedzenia, między innymi winnice „Rotari” (wraz z degustacją ).

Dojazd.
Oczywiście wybór transportu zależy od indywidualnych potrzeb i możliwości każdego z nas. My wybraliśmy podróż samochodem. Jechały 4 osoby, 3 drzwiowym Renault Clio z nartami na dachu. Taki dojazd może nie jest najbardziej komfortowy, ale jest jednym z tańszych. Ponadto po drodze zwiedziliśmy parę miejsc, takich jak na przykład Salzburg. Drogi ( poza granicami polski oczywiście) były bardzo dobre, trzeba tylko pamiętać o winietach.

Poniżej zamieszczam parę zdjęć z Paganelli wykonanych w marcu 2009, myślę że to rozwieje Wasze wątpliwości czy warto tam jechać, czy też nie :

W ubiegłym sezonie ratownicy TOPR interweniowali prawie 1700 razy, a GOPR prawie 2000 razy, taka ilość to o ponad 30% więcej niż w latach poprzednich. Najważniejszym jest aby uświadomić sobie, ze na stoku nie odpowiadamy tylko za własne bezpieczeństwo, ale również za bezpieczeństwo innych narciarzy.

Głupota na Polskim stoku.
Widok osoby szalejącej jak idiota na polskim stoku nie należy do rzadkości. Bardzo często spotkać można wariatów szalejących pomiędzy spokojnie jadącymi narciarzami. Do codzienności na polskich stokach należy sytuacja, że ktoś wjedzie z całym impetem w stojącą na dole stoku osobę i rzuci z debilnym uśmiechem tylko głupie „sorry”. A prawda jest taka, że na stokach panuje coraz większy tłok, jest coraz mniej miejsca a niektórzy „narciarze” tną z zawrotną prędkością nie zważając na otoczenie. Na polskich stokach do normalności należą sytuacje, że osoba zatrzymuje się w połowie stoku chcąc odebrać telefon komórkowy, za jej przykładem obok stanie dwóch znajomych i już robi się niebezpiecznie. Taki wypadek miał miejsce w ostatnim sezonie, gdzie w grupkę 3-4 osób stojącą na środku stoku ( w końcu jedna osoba musiała odebrać telefon), wjechał początkujący narciarz, który nie potrafił skręcić ani wyhamować. Skończyło się na nerwach i rozwalonej głowie. Podobna sytuacja spotyka na stoku ludzi sławnych. W ostatnim roku weekend na nartach w Zakopanym spędzał Marek Włodarczyk znany z serialu „Kryminalni”. Stał on w dobrze widocznym miejscu na dole stoku, kiedy nagle wpadł na niego rozpędzony narciarz. Cała sytuacja skończyła się wizytą w szpitalu i poważną kontuzją barku Pana Włodarczyka. Innym przykładem ludzkiej głupoty jest zjazd po trasie narciarskiej osoby w pozycji siedzącej na plastikowym „jabłuszku”. Taki przypadek również miał miejsce na polskich stokach w ostatnim roku, a zjeżdżał w ten sposób mężczyzna po pięćdziesiątce. Finał tego zjazdu był taki, że ten idiota bo inaczej nie można go nazwać uderzył w stojącego, uczącego się dopiero jeździć nastolatka. Na szczęście nastolatkowi nic się nie stało, „idiota” na jabłuszku też nie doznał urazów i jak się okazało miał szczęście ponieważ parę lat temu nastolatek zjeżdżający na takim jabłuszku po Gubałówce stracił życie.
Do wypadków dochodzi również przez nowicjuszy, którzy po opanowaniu podstawowych umiejętności utrzymania się na nartach mają się za wielkich mistrzów narciarstwa i przeceniając swoje umiejętności szaleją na stoku. Taka sytuacja miała miejsce w szkole nauki snowboardu w Wiśle. Na wyjeździe integracyjnym z pewnej firmy jeden z narciarzy upierał się, że świetnie sobie poradzi z jazdą bez dodatkowych lekcji. Później okazało się, że sobie nie poradził, wjechał z całym impetem w bar stojący obok stoku. „Narciarz” uderzył w stolik, wyrywając jego blat i łamiąc sobie przy tym obie nogi.

Polskie stoki przyczyna wypadków.
Oczywistym jest, że nie tylko zachowania ludzi na stokach powodują wypadki. Również samo przygotowanie stoków a raczej jego brak naraża narciarzy na niebezpieczeństwo. Taką sytuację przeżyłem osobiście w zeszłym roku na Czyrnej w Wiśle. Było bardzo mało ludzi pytałem obsługi jakie są warunki na górze , odpowiedź była idealne, żeby kupować skipassa i jechać. Okazało się, ze na górze jest sam lód, parę razy się przewróciłem i dotkliwie obiłem, a także wypadłem z trasy i wpadłem na wystający tuż obok niej korzeń ( na szczęście nic sobie nie zrobiłem). Ale jaka była postawa obsługi, tym bardziej, że wspominałem, że jestem początkującym narciarzem. Za granicą nikt nie wpuściłby mnie nawet jeśli bym sam tego chciał na tak „przygotowaną” trasę. Niestety jak się okazuje duża część stoków w Polsce składa się z samych muld a pomiędzy nimi są kamienie, lub lód. Stoki są nienależycie przygotowane (pomimo tego że są wyposażone w ratraki i armatki śnieżne) oraz źle zabezpieczone. Źle przygotowane stoki mogą być przyczyną tragedii. Taka jest domniemana przyczyna śmierci pracownika ośrodka narciarskiego GAT. W lutym 2009 roku chłopak pojechał sprawdzić warunki na trasie pod Pilskiem w Korbielowie i już niestety nie wrócił. Trasy w Polsce są na tyle fatalnie przygotowane, że co niektórzy jeżdżą tylko na stokach za granicą. Na przykład dziennikarz Grzegorz Miecugow, zarzeka się, że już nigdy nie będzie jeździł na polskich stokach,. Według niego szkoda na to jego nerwów i zdrowia. Dziennikarz od dziesięciu lat jeździ tylko za granica, w ubiegłym sezonie przełamał się aby pojeździć na polskim stoku. Wjechał na niewyrównany przez ratrak teren i doznał poważnej kontuzji kolana (musiał później przez jakiś czas chodzić w stabilizatorze). Być może doczekamy się zmian na polskich stokach, po sprawie sądowej jaką wytoczyła narciarka właścicielowi stoku w Wierchomli. Cztery lata temu narciarka pośliznęła się tam na oblodzonym przejeździe i uderzyła głową w niezabezpieczoną latarnie. Narciarka była nieprzytomna w szpitalu przez 14 dni, domaga się odszkodowania w wysokości 300 tysięcy złotych.

Za granicą jest inaczej.
Gdy na Polskim stoku ma miejsce wypadek za akcje ratunkowa płaci TOPR lub GOPR, a za leczenie NFZ, nawet jeśli wypadek miał miejsce z powodu głupoty i brawury narciarza nic go to nie kosztuje. Inaczej jest za granicą. Na przykład w krajach alpejskich koszty akcji ratowniczej i leczenia są pokrywane przez sprawcę wypadku. Mało tego nawet jak się ubezpieczymy, ubezpieczyciele mają w umowach klauzule, że ubezpieczenie jest nieważne, jeśli wypadek wynikł z powodu bezmyślności narciarza czy snowboardzisty. Przekonał się o tym zeszłej zimy polski snowboardzista, który w Dolomitach chciał pojeździć poza trasą. Nie wiedział, że jedzie na zamkniętym obszarze z powodu zagrożenia lawinowego. Bezmyślne zachowanie 19 latka doprowadziło do sytuacji, że został zasypany lawiną. Na jego szczęście z oddali dostrzegli go instruktorzy narciarstwa, którzy wezwali pomoc. Chłopaka odratowano w ostatniej chwili. Odpowie on teraz przed sądem za narażenie życia ratowników, którzy go ratowali. Ponadto w przypadku kolizji na stoku, ofiara wypadku może pozwać sprawcę do sądu i domagać się odszkodowania.
Stoki za granica są nieporównywalnie lepiej przygotowane niż te w Polsce. Są one szerokie, jest na nich dużo miejsca, przez co nie ma przepychu co przedkłada się na mniejszą ilość kolizji. W niektórych krajach istnieje nawet podział na trasy dla snowboardzistów i dla narciarzy.

Sezon 2009/2010
Miejmy nadzieję, że zbliżający się sezon okaże się spokojniejszy niż poprzedni. Pamiętajmy, że na stoku odpowiadamy za bezpieczeństwo własne i za bezpieczeństwo innych narciarzy. Jeśli ktoś poczuł się urażony niektórymi określeniami użytymi w artykule to z góry przepraszam, ale bez użycia takich określeń nie da się w sposób dosadny określić osób, które narażają życie własne i innych z powodu własnej głupoty. Ze względu na ilość wypadków spowodowanych bezmyślnym zachowaniem, wkrótce jazda na stokach będzie uregulowana stosowanymi przepisami i regulacjami prawnymi, wtedy trzeba będzie się liczyć z konsekwencjami w przypadku bezmyślnego zachowania na stoku.

Długość trasy na Nowej Osadzie jest uzależnioną od tego, z którego stoku skorzystamy. Nowa Osada posiada dwa wyciągi jednoosobowy (talerzykowy), gdzie jego długość wynosi 175 metrów, oraz dwuosobowy (o którym tutaj mowa), którego długość wynosi 960 metrów (a różnica poziomów to 196 metrów). Stok jest otwarty w godzinach 8.00-21.00 (między 8:00 a 9:00 zjazd jest gratis). Stok jest ładnie utrzymany, jest wyposażony w ratrak i armatki dośnieżające, cena karnetu z 10 zjazdami wynosi 35 zł (cena w sezonie narciarskim 2008-2009).Stok posiada oświetlenie na całej trasie. Koło stoku znajduje się parking (bezpłatny), oraz wypożyczalnia sprzętu narciarskiego. W połowie stoku i na dole znajdują się bufety, w których grillują bardzo dobre mięso i podają pyszne dania regionalne.

Generalnie na większym stoku jest jedna trasa, z tym, ze dwa jej odcinki można przejechać inna drogą. Nie można tego potraktować, jako dwie odrębne trasy, ale zawsze to jakieś urozmaicenie.

Warto dodać, że dojazd do stoku jest dobrze przygotowany górka, pod którą trzeba podjechać autem jest posypana piaskiem i żwirem, więc na spokojnie dojedziemy samochodem osobowym. Ponadto z góry stoku są piękne widoki (jak na zdjęciu poniżej):

Uwaga, Nowa Osada się rozbudowuje, montuje 4 osobową kolej linową w miejsce wyciągu. Zdjęcia z modernizacji poniżej:

Szczegóły:
Nazwa: Nowa Osada
Stopień trudności: średnio trudna
Długość [m]: 960 lub 175
Różnica wzniesień [m]: 196 lub 26
Oświetlenie: TAK
Ratrak: TAK
Naśnieżanie: TAK
Możliwość jazdy po zmroku: TAK
Strona www: http://www.nowaosada.pl/
Dane kontaktowe i adres:
Wisła
Nowa Osada (Wróblonki)
tel. 338559285

Poniżej zamieszczamy zrzut z mapy gogle, w którym miejscu znajduje się stok: