Nowe skipassy mają obowiązywać na 5 wyciągach, tj.: Cieńków, Nowa Osada, Beskid, Stożku i Rowienkach. Prawdopodobnie dotyczyć będą karnetów czasowych 2 i 7 dniowych. Oczywiście na ostateczny cennik musimy jeszcze trochę poczekać. Dodatkowym atutem nowego skipassa jest to, że będzie można go nabyć w niektórych ośrodkach noclegowych. Tak więc, wybierając nocleg w Wiśle będziemy mogli znaleźć ofertę łączoną ze skipassem, w ten sposób oszczędzimy sobie trudu późniejszego zakupu (a nawet możemy zaryzykować stwierdzenie, że będzie można liczyć na jakieś promocje łączone jak to bywa na świecie na przykład we Włoszech lub Austrii). Myślę, że jest to duże ułatwienie.

W Wiśle głośno jest również o wprowadzeniu narciarskiej karty lojalnościowej, ale na razie ten temat obejmuje tylko wstępne rozmowy. Karta ta miałaby obejmować swoim zasięgiem ośrodki narciarskie na terenach gmin: Szczyrk, Wisła, Ustroń oraz IstebnaJ O dalszych poczynaniach w kierunku wprowadzenia narciarskiej karty lojalnościowej będziemy informować po pojawieniu się konkretnych, potwierdzonych informacji.

Ze szczytu Jaworzyny możemy podziwiać sporą część Beskidu Sądeckiego, a także fragmenty Pienin. Ta niezbyt wysoka góra kryje w sobie siłę przyciągania. Widoki naprawdę zachwycają. Jeśli uda nam się trafić na słoneczny dzień, będziemy mogli się cieszyć widokiem samej panoramy Tatr. To właśnie budowa nowoczesnej stacji narciarskiej sprawiła, że Jaworzyna Krynicka stała się jedną z najlepszych gór narciarskich w Polsce. Nowa kolejka gondolowa może przewieźć w ciągu godziny aż 1600 os., a kabiny 6-osobowe poruszają się z prędkością 5m/s. Tak więc wjazd na sam szczyt zajmie nam 7 minut. Kabiny są zbudowane z myślą o bezpieczeństwie narciarzy, więc nie musimy się martwić o nasze pociechy. Poza wszystkim znaną kolejką gondolową w Jaworzynie znajdują się jeszcze 2 wyciągi krzesełkowe i sporo orczyków. Co roku planowane są nowe inwestycje, ale z tym to różnie bywa Stoki są zazwyczaj fachowo przygotowane, gdyż wszystkie są sztucznie naśnieżane.

Jaworzyna Krynicka w liczbach (wybrane trasy):

Trasa Nr 1 „Rodzinna” (czerwona) – dł.- 2600 m, wyciąg – gondola, przepustowość- 1600 os/h.

Jest to najpopularniejsza trasa Jaworzyny i jednocześnie najdłuższa. W górnej swej części jest łagodniejsza, bardzo dobra na poranne rozjeżdżanie lub dla początkujących narciarzy.  W dolnej części staje się trasą znacznie trudniejszą i posiada homologację FIS. Obsługiwana jest dodatkowo przez wyciąg orczykowy o długości 650 m.

Trasa Nr 2 (czerwona) – dł. 900m, wyciąg orczykowy, przepustowość- 1800 os/h.

Ulubiona trasa niejednego narciarza, znajdująca się na południowo-wschodnim stoku. Jest szeroka, dobrze nasłoneczniona i posiada homologację FIS. Zjazd z niej to prawdziwa przyjemność. Dodatkowo na szczycie trasy zlokalizowany jest wyciąg szkoleniowy dla dzieci (o dł. 90 m).

Trasa Nr 2a (czerwona)- dł. 1000 m, wyciąg krzesełkowy, przepustowość 2400 os/h.

Stanowi przedłużenie trasy nr. 2.To właśnie na tej trasie odbywają się zawody w slalomie i slalomie gigancie.

Trasa Nr 3 (niebieska) – dł. 650 m, wyciąg orczykowy, przepustowość 900 os/h.

Trasa łatwa, naśnieżana, oświetlona, na której śnieg utrzymuje się najdłużej.

Trasa Nr 4 (czerwona) – dł. 1000 m, wyciąg orczykowy, przepustowość 900 os/h..

Trasa Nr 5 (czarna) – dł. 1000 m, wyciąg orczykowy, przepustowość 900 os/h.

Trasa polecana głównie ambitnym narciarzom spragnionym dodatkowych wrażeń. Trasa trudna, sportowa, zwana stokiem slalomowym FIS, oczywiście posiada homologację.

Trasa Nr 6 (czerwona) – dł. 1050 m, wyciąg krzesełkowy, przepustowość 2400 os/h.

Dla dzieci:

Żółwik – dł. 100 m, wyciąg orczykowy, przepustowość 700 os/h

Mały Wacek – dł. 100 m, wyciąg orczykowy, przepustowość 700 os/h

Jeśli sprzyjają warunki narciarskie kolej gondolowa jest czynna od 9-18, a wyciągi od 8-16.  Ceny są dość zróżnicowane, zależy czy chcemy wziąć kartę punktową czy karnet kilkudniowy. Kaucja za kartę punktową wynosiła 15 zł (o ile się to nie zmieniło). Gdy zostaną nam na karcie niewykorzystane punkty pieniążki zostaną zwrócone.

ApresSki:

-baseny, sauny, masaże, kąpiele mineralne, kuracje pitne, lodowisko, tor saneczkowy.

Jaworzyna Krynicka słynie nie tylko z Ośrodka Narciarskiego.  Blisko sąsiadująca Krynica to jedno z najbardziej znanych uzdrowisk w Polsce, które szczyci się licznymi sanatoriami i mnóstwem rodzajów wód leczniczych. Nie można również pominąć odwiedzenia Diabelskiego Kamienia, który jest położony poniżej szczytu Jaworzyny. To właśnie z nim jest powiązana jedna z najciekawszych legend krynickich Jednym słowem- jeśli śnieg dopisze tej zimy na pewno odwiedzimy Jaworzynę podczas naszego prywatnego Ski Tourne po polskich stokach

Jest to bardzo dobre miejsce na rodzinny wypad na narty, zwłaszcza, gdy dzieci stawiają swoje pierwsze kroki w butach narciarskich. Baza noclegowa dostępna w Internecie jest naprawdę szeroka, tak, więc każdy znajdzie tu coś dla siebie. W ostatnich latach Białka Tatrzańska stała się jednym z najpopularniejszych w Polsce zimowisk. Mimo tego, że góry nie są tu wysokie, narciarze wracają do domu zadowoleni. Pierwszy śnieg spada zazwyczaj po połowie listopada a pokrywa śnieżna jest solidna i mocno zwarta. Stosunkowo niskie ceny, oświetlone i naśnieżane stoki oraz duża liczba wyciągów to tylko kilka zalet tego uroczego miejsca.

Białka Tatrzańska w liczbach:

- przepustowość – 17 tys. os./ h.

- łączna długość tras zjazdowych – 15 km.

Kupując skipass w Białce Tatrzańskiej można z niego korzystać w trzech ośrodkach narciarskich: Kotelnica, Bania i Kaniówka. Nie musimy się martwić o dojazd pod sam stok, gdyż darmowe skibusy jeżdżą cały czas między tymi ośrodkami.

Kotelnica- ciągnie się od Gładkiego Wierchu ( 2065 m.n.p.m.) do Czarnej Ławki ( 1968 m.n.p.m.). Jest to odcinek grani tatrzańskiej, przez którą przebiega granica polsko- słowacka. Długości tras narciarskich wynoszą od 450 m do 1350 m.

KOTELNICA BIAŁCZAŃSKA- nowości nadchodzącego sezonu 2011/2012 !

 Goście, którzy tej zimy zagoszczą w Kotelnicy z pewnością będą mile zaskoczeni. Zmiany zauważą już na samym wstępie, bowiem zmodernizowano i powiększono parkingi. Wprowadzono nowy system kontroli dostępu do wyciągów i kolei liniowych. W ośrodkach narciarskich Białki Tatrzańskiej ( chodzi tu o Kotelnicę Białczańską, Banię i Kaniówkę) a  teraz też Jurgowa i Kluszkowców będzie obowiązywał wspólny skipass – TatrySki.

Ponadto ruszy nowoczesna kolej liniowa firmy Leihner, a wzdłuż niej dwie kolejne trasy narciarskie ( o długości 1100 m. i różnicy wzniesień 172 m.). Jest to jedna z pierwszych na świecie -kolejka krzesełkowa wyposażona w niebieskie osłony przeciwwietrzne. Siedzenia są ogrzewane, tapicerowane. Powstał też podziemny garaż krzeseł. Przepustowość kolejki wynosi 3000 os/h. Napędzana będzie przez bezprzekładniowy napęd bezpośredni, przy maksymalnej prędkości 5 m/s. Każdy miłośnik białego szaleństwa będzie dodatkowo zabezpieczony przed wypadnięciem w trakcie jazdy za pomocą specjalnego systemu.

Bania- to ośrodek narciarski idealny dla osób, które rozpoczynają swoją przygodę z nartami. Jest położony w bezpośrednim sąsiedztwie Kotelnicy. W tym ośrodku znajdują się 3 wyciągi przygotowane specjalnie dla małych dzieci i początkujących, które sprawią, że nauka na nartach będzie nie tylko przyjemna, ale i bezpieczna. Dodatkowo funkcjonuje tu „przedszkole narciarskie”. Wszystkie stoki Bani są oświetlone i naśnieżane. Ten ośrodek narciarski posiada wspólne skipassy z Kotelnicą i Kaniówką. Maluchy mogą również spróbować snowtubingu, na pewno sprawi im to wiele frajdy. W pobliżu znajduję się wypożyczalnia sprzętu narciarskiego, szkoła jazdy na nartach czy serwis.

 Park Wodny- Terma- Bania

Wybierając się na narty do Białki Tatrzańskiej nie należy zapomnieć o wizycie w parku wodnym. Do godzin południowych możemy szaleć na stoku, aby potem wymoczyć swoje „kości” w basenie lub skorzystać z sauny. Jedno jest pewne- pobyt w Białce dostarczy nam wielu różnorodnych atrakcji. W Internecie znajduje się mnóstwo ofert pensjonatów, które wystawiają karty zniżkowe( Tatrzańska Karta Rabatowa), m.in. do parku wodnego. Wystarczy tylko dobrze poszukaćJ

 Kaniówka- jest kompleksem trzech wyciągów położonych w górnej części Białki Tatrzańskiej. Znajdziemy tu duży parking, bezpłatny dla autokarów oraz duże zaplecze gastronomiczne i serwisowe. Wszystkie wyciągi są oświetlone i sztucznie naśnieżane. Dodatkowo w pobliżu górnej stacji wyciągów znajduje się restauracja, która ma charakter szybkiej obsługi. Kaniówka była kiedyś jednym z pierwszych wyciągów w Białce, jeszcze przed dynamicznym rozwojem Kotelnicy.

 Kaniówka w liczbach:

- przepustowość- 2000 os./h.

- liczba tras- 3

- liczba wyciągów – 3 – orczyki

- długość tras 1100 m ( 170 m, 450 m i 500 m)

Wybierając się do Białki Tatrzańskiej możemy również zajrzeć do Bukowiny Tatrzańskiej ( 6 km od Białki ) , która dysponuje 22 wyciągami narciarskimi

Stoki narciarskie południowej strony Plan de Corones są łagodniejsze. Przeznaczone są głównie dla początkujących i średnio zaawansowanych narciarzy lub dla tych, którzy jeżdżą rekreacyjnie i chcą podziwiać widoki na Dolomity i Alpy Zillertalskie. Dodatkowo region Kronplatz leży na granicy trzech parków krajobrazowych, tak, więc czeka nas nie tylko wyśmienita zabawa, ale i zachwycająca, alpejska natura. Kopulasty wierzchołek góry jest całkowicie gładki, dzięki czemu trasy są bardzo szerokie i dobrze nasłonecznione. W wolnej chwili można położyć się na leżaku na samym szczycie Plan de Corones i łapać ciepłe promienie marcowego słońca.

Ten kurort narciarski oferuje nam 117 km świetnie przygotowanych tras narciarskich obsługiwanych przez 32 wyciągi. Przepustowość wynosi 63,900 os/h, tak więc prawie w ogóle nie występuje tam konieczność stania w długich kolejkach. Wyciągi rozmieszczone są w każdej strony bezleśnego szczytu góry. Aż 6 tras narciarskich biegnie aż na samo dno doliny, co pozwala nam na wielokilometrowe zjazdy. Kronplatz to nie tylko góra idealna dla narciarstwa zjazdowego, ale również biegowego. Znajdują się tam liczne trasy biegowe mające ok. 220 km. łącznie.

Karnety: z nimi bywa różnie. Możemy kupić karnet ważny na terenie tylko

jednego ośrodka, ale również i taki, który obowiązywać będzie w całych Dolomitach. Wybór jest naprawdę szeroki.

Gondolka Marchner- najnowszy wyciąg na Kronplatz, nowoczesna gondolka 10- osobowa, ze skórzanymi, podgrzewanymi siedzeniami.

Plan de Corones dla dzieci

 Niektórzy twierdzą, że jest to miejsce wręcz stworzone dla rodzin z dziećmi, które chcą wspólnie spędzić zimowe ferie na stoku. Maluchy na pewno nie będą się tam nudzić. Oprócz jazdy na nartach mogą spróbować innych form spędzania czasu na świeżym powietrzu (np. jazda konna czy wspinaczka. W niektórych gospodarstwach wiejskich mogą nawet spróbować własnoręcznie zrobić ser! Dla małego dziecka i jego rodziców na pewno będzie to niezły ubaw.

W górnej części Spitzhorn znajduje się fantastyczny tor przeszkód dla dzieciaków, którego przejechanie wcale nie jest takie łatwe. Jeżeli w skład rodziny wchodzi dziecko poniżej 8 roku życia- może ono korzystać z wyciągów za darmo pod warunkiem, że jedno z rodziców w tym samym terminie wykupiło Skipass. Dla rodziny z małymi dziećmi jest to idealne rozwiązanie.

 Trasa MIARA- 1976 m.n.p.m. – wydaje się być idealna na rozgrzewkę razem z dziećmi. W sezonie narciarskim 2011/2012 zobaczymy małe zmiany. Kolejka linowa Miara została zredukowana, zamiast 12 miejsc- będzie teraz 8, co zwiększy komfort wjazdu na stok. Dotychczasowa przepustowość nie zmniejszy się, ponieważ kolejka zwiększy swoją dotychczasową prędkość z 5 m/s na 6 m/ s. Pod Miarą znajdziemy czerwoną trasę COL TORON o długości 1782 m.n.p.m. W kolejce Con Toron również na sezon 2011/2012 zredukowano liczbę miejsc z 11 na 9, dzięki czemu kolejka zwiększyła swoją przepustowość na 2600 os/ h. Zjeżdżając najpierw Miarą, a potem Col Toron mamy do pokonania prawie 4km zjazdu, idealnie na dobry początek dnia!

Apres ski:

• wycieczka do zamków: Ehrenburg i Bruneck;
• sauny, hale tenisowe, kręgielnie, lodowiska, kryty basen, pole golfowe, kąpiele w źródlanej wodzie;
• wędrówki na rakietach śnieżnych;
• muzeum folkloru tyrolskiego w Dietenheim;
• ponad 1000 km tras rowerowych;
• jazda konna w stylu westernowym.

Jak dojechać do Kronplatz?

Najlepszym rozwiązanie wydaję się być podróż samolotem.

Jedyne lotnisko Południowego Tyrolu mieści się w Bolzano. Pozostałe lotniska ( poza Południowym Tyrolem) znajdują się dopiero w Innsbrucku, Monachium ( na północy) oraz w Wenecji, Treviso czy Bergamo ( na południu). Z lotniska możemy zarezerwować transfer. W ten sposób nie musimy się martwić o przewiezienie do miejsca wypoczynkowego w Plan de Corones. Coraz częściej wybierając ofertę w biurze podróży decydujemy się na taką, w której już jest mowa o bilecie lotniczym i transferze o obie strony.

 Dojazd samochodem.

Najlepszym rozwiązaniem jest dojazd przez Austrię, koło miejscowości Innsbruck, do przełęczy Brenner. Od tego momentu poruszamy się autostradą włoską A22 na Bolzano. Po pokonaniu odległości ok. 38 km. zjeżdżamy w Bressanone (Brixen). Dalej drogą SS49-E66 doliną Pustertal do Chienes i Brunico.

 Kronplatz – NOWOŚCI NADCHODZĄCEGO SEZONU 2011/2012 !

 Nadchodzący sezon na pewno będzie wyjątkowy. Narciarze dostaną do dyspozycji nową trasę zjazdową RIED. Trasa ta ma mieć długość 7 km, zaś różnica poziomów będzie wynosić 1355 m. Do dyspozycji będzie również nowa kolejka linowa o tej samej nazwie. Każda gondolka będzie miała 10 miejsc siedzących, podgrzewanych. Przepustowość ma wynosić 3200 os/ h. Ponadto narciarze będą mieć do dyspozycji pociągi, które będą ich transportować pod wyciągi. Zużycie własnego samochodu będzie ograniczone do minimum. Nie trzeba będzie też czekać na Skibusy, co do tej pory często się zdarzało. Dodatkowo zostanie także uruchomiona trasa kolejowa z Kronplatz do Sexten Dolomitem.

Ponadto, podróż samolotem pozwala na dotarcie w miejsca, które dla podróżującego samochodem czy autokarem przeważnie były niedostępne ze względu na warunki pogodowe (np. duże opady śniegu). Miejsca trudno dostępne dla wszystkich są z reguły naprawdę wyjątkowe, a widoki ze stoków zapierają dech w piersi.

Linie lotnicze jeszcze przed rozpoczęciem sezonu narciarskiego zasypują strony internetowe swoimi przeróżnymi ofertami. Modne ostatnio stało się to, że oprócz ceny za przelot oferują bezpłatny transport sprzętu narciarskiego, a także transfery z lotnisk do wybranych kurortów narciarskich. Droższe linie lotnicze umożliwiają zarezerwowanie biletu na pewien okres czasu przed planowanym wylotem bez konieczności wykupienia go. Z kolei tańsze linie lotnicze nie umożliwiają klientom takiej opcji- trzeba zapłacić za bilet od razu.

Pamiętajmy: Im wcześniej dokonamy rezerwacji i zakupu biletu, tym mniej za niego zapłacimy! (Zasada ta dotyczy zarówno droższych jak i tańszych linii lotniczych). 

Jakie linie lotnicze wybrać? (przykład) 

SWISS- te linie lotnicze w sezonie zimowym oferują bardzo wygodne połączenia z Warszawy czy Krakowa do szwajcarskich kurortów. Sprzęt narciarski zabieramy ze sobą w cenie normalnego biletu.

LOT – tymi liniami dolecimy bezpośrednio do Mediolanu, Zurychu czy Lublany.

LUFTHANSA – te linie zagwarantują nam bezpośrednie połączenie z Warszawy, Krakowa i Wrocławia do Monachium, dzięki czemu dostaniemy się na narty w rejon Alp Salzburskich.

W przypadku wyboru tańszych linii lotniczych trzeba być jednak czujnym. Bardzo często podana początkowo cena biletu to tylko część kosztów, jakie musimy ponieść, np. dodatkowo trzeba będzie opłacić przewóz sprzętu narciarskiego, o czym dowiadujemy się w ostatniej chwili.

BAGAŻ- decydując się na podróż samolotem, zabieramy ze sobą tylko najpotrzebniejsze rzeczy. W tradycyjnych liniach lotniczych bagaż nie może przekroczyć wagi 20 kg. W tańszych liniach dopuszczalna waga często jest jeszcze zaniżana. Nie watro płacić za nadbagaż, gdyż nie jest to opłacalne (za 1 kg nadbagażu możemy dopłacić kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt złotych).

BAGAŻ PODRĘCZNY- to bagaż, który mamy przy sobie. Dopuszczalna waga to ok. 6 kg.

Watro szukać wyjątkowych ofert, a i takie się zdarzają. Coraz częściej linie lotnicze zasypują nas ofertami całych wycieczek do kurortów narciarskich, gdzie w cenie końcowej mamy: przelot w obie strony, transfer, skipass, świadczenia hotelowe i ubezpieczenie KL i NW. Po przeliczeniu kosztów dojazdu własnym pojazdem takie oferty rosną w naszych oczach.

Trasy narciarskie poszczególnych ośrodków w różnych miejscach łączą się ze sobą umożliwiając narciarzom długą i niezwykle różnorodną jazdę na stokach. Nie zdejmując nart możemy przemieścić się między Pejo, Passo Tonale, Marillevą czy Folgaridą. Spod hotelu na stok możemy pojechać Skibusami, które jeżdżą naprawdę często. Dolina Słońca słynie nie tylko z kurortu narciarskiego, ale także z uzdrowisk znajdujących się w miejscowości Pejo. Znajdują się tam centra termalne, w których można skorzystać z leczniczych kąpieli.

Folgarida – Marilleva

Folgaria to chyba jeden z najbardziej rozpoznawanych ośrodków narciarskich w Val di Sole. Znajdują się tam nowoczesne wyciągi, a trasy są bardzo dobrze przygotowane. Trasy Folgaridy są połączone z Marillevą i Madonną di Campiglio i wspólnie tworzą największy region narciarski w Val di Sole. Do dyspozycji narciarzy oddano ok. 100 km tras narciarskich, większość z widokiem na Dolomity Brenta. Wybierając Marillevę i mieszkając w jednym z jej hoteli możemy dojść pieszo do wyciągów, gdyż leży w centralnej części Val di Sole.

Passo Tonale/ Ponte di Legno i lodowiec Presena

Passo Tonale jest ośrodkiem narciarskim, który umożliwia jazdę na nartach nie tylko zimą, ale i latem. Osobom, które planują letni urlop w okolicy Passo Tonale i są też miłośnikami białego szaleństwa na nartach radzę zabrać je ze sobą, gdyż na pewno się przydadzą, bowiem główne hasło regionu brzmi: „ NARTY PRZEZ OKRĄGŁY ROK”. Zimą turyści nie muszą się martwić o brak śniegu, gdyż ośrodek narciarski leży na wysokości 1882 m.n.p.m. W Passo Tonale możemy również spróbować czegoś innego- znajduje się tu wypożyczalnia skibobów i psich zaprzęgów.

Trasa Paradiso- słynna rasa narciarska, która jest tak stroma, że na jej końcowy odcinek nie jest w stanie wjechać nawet ratrak. Wybierając ją musimy wiedzieć, że często będziemy tam jeździć w głębokim, świeżym śniegu czy po naprawdę dużych muldach.

Z dzieckiem do Val di Sole?
Oczywiście. Co roku przyjeżdżają tam całe rodziny. Dzieci jeżdżące na nartach mają znaczne zniżki. Ponadto, w tym regionie znajdują się nie tylko liczne szkółki narciarskie, ale też przedszkola i parki zabaw.

Karnety:
Wybór karnetu narciarskiego jest dosyć szeroki i co sezon może ulec małej zmianie. Można zakupić karnet tylko na poszczególny region np. Folgarida, Marilleva czy Pejo. Istnieją również karnety upoważniające do korzystania w wyciągów na terenie całego kompleksu- Skirama Dolomiti, który pozwala też na korzystanie z kompleksów narciarskich również w Polne di Legno- Tonale- Presera, Monte Bondone, Pinzolo, Andalo- Fai della Paganella, Folgaria- Lavarone.

Karnet Skirama Dolomit i Adamella- Brenta – jest idealnym rozwiązaniem dla osób, które uwielbiają nowe wyzwania. Umożliwia on korzystanie w wyciągów Dolomitów Zachodnich – czyli mamy do dyspozycji ok. 340 km tras narciarskich o różnym stopniu trudności.

Val di Sole w liczbach :
- tras zjazdowych – łącznie jest 136 km
- tras biegowych – łącznie jest 75 km
- trasy zjazdowe niebieskie – 45 km
- trasy zjazdowe czerwone – 56 km
- trasy zjazdowe czarne – 35 km

Wyciągi narciarskie:
- orczyki – 16
- krzesełka – 28
- gondole – 7

Apres ski:
- muzeum White War, tenis stołowy, kryte korty tenisowe, psie zaprzęgi, jazda konna, centrum fitness, kręgle, lodowisko, widokowe loty helikopterem.

MGŁA -mgła to krople wody lub malutkie kryształki lodu zawieszone w powietrzu. Mgła stanowi duże utrudnienie dla wielbicieli białego szaleństwa. Powoduje dezorientację w terenie ( szczególnie, gdy przebywamy w terenie otwartym), ograniczenie widoczności i tym samym uniemożliwia ocenę ukształtowania gruntu – nie widzimy ani muld ani garbów. W parze z dezorientacją narciarza w terenie otwartym idzie wywołanie zaburzenia równowagi, możemy wtedy niewłaściwie ocenić prędkość jazdy. W czasie mgły przeważnie występuje duża wilgotność, co prowadzi do szybszej utraty ciepła i może spowodować zamarzanie naszego ekwipunku, głównie okularów ochronnych. Mgła rozprasza fale akustyczne, dlatego gdy będziemy potrzebować pomocy na stoku nasze wołanie o pomoc będzie słabo słyszalne, a nawet kierunek skąd będzie słychać nawoływanie może być mylnie odebrany przez słuchacza. Z kolei w terenach płaskich mgła sprawia, że głos wołającego usłyszymy o wiele potężniejszy niż normalnie.

WIATR - wiatr wiejący w górach znacznie różni się od tego wiejącego w innych zabudowanych miejscach. Jest bardzo silny, powoduje obniżenie sprawności fizycznej, dlatego ważne jest, aby mieć odpowiednią odzież wybierając się na stok. Oczywiście mowa tu o odzieży z membraną chroniącą nas od wiatru i od zimna, pozwalającą skórze jednocześnie oddychać. Tak silne działanie wiatru powoduje szybszą niż zwykle utratę ciepła. Dobrze jest zasłonić usta szalikiem by nie wdychać zimnego powietrza, które może spowodować trudności w oddychaniu. Także odwracanie się plecami do kierunku wiatru nie jest dobre, gdyż nacisk wiatru na nasze plecy również może spowodować trudności w oddychaniu, a nawet może doprowadzić do uczucia duszności.

SŁOŃCE – Ciepło promieni słonecznych jest szczególnie silnie odczuwane na wysokich stokach. Im wyżej znajdujemy się nad poziomem morza tym zmniejsza się grubość warstwy ozonowej atmosfery. Naturalna ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym zmniejsza się. Nakładanie grubej warstwy kremów, które zatykają pory nie ma sensu, gdyż woda zawarta w tychże kremach w zimie przyśpiesza występowanie odmrożeń. Watro wybrać naprawdę dobry krem ochronny, przeznaczony do stosowania wyłącznie w okresie zimy. W górach, gdzie śnieg w zimie leży praktycznie wszędzie oddziaływanie promieni UV jest dodatkowo spotęgowane, gdyż śnieg odbija promienie słoneczne. Duża ekspozycja bez dodatkowej ochrony może doprowadzić nawet do udaru słonecznego, oparzeń twarzy czy zapalenia spojówek. Polecamy zabrać ze sobą kremy ochronne z blokerem  UV 25-50. Należy również zaopatrzyć się w okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV minimum 400. Twarz należy również osłonić, np. modną ostatnio czapką zimową z daszkiem.

MRÓZ – to stan pogody, w którym temperatura powietrza na otwartej przestrzeni jest niższa od temperatury zamarzania wody (O °C). Zbyt długie przebywanie na mrozie może stać się bardzo niebezpieczne dla naszego zdrowia. Spowoduje wyziębniecie organizmu – dojdzie do zmniejszonego dopływu krwi do części ciała najbardziej narażonych na zamarznięcie ( są to: uszy, nos, palce rąk i stóp) a to z kolei może stać się przyczyną odmrożeń.

Objawy lekkiego odmrożenia to:

• Uczucie drętwienia w odmrożonym miejscu;
• Skóra staje się twarda, lśniąca, początkowo czerwona, w miarę upływu czasu zmienia kolor na szarą;
• Obrzmienie miejsca odmrożenia, czujemy piekący ból a niekiedy nawet swędzenie.

Gdy zauważysz te objawy u siebie już wtedy powinieneś zaprzestać przebywania na mrozie. Np. na stoku możesz zrobić sobie przerwę na gorącą czekoladę, która na pewno Cię rozgrzeje i doda Ci energii. Na szybsze wychłodzenie organizmu narażeni są dzieci, ludzie starsi, osoby będące pod wpływem alkoholu, ale też osoby głodne!

CIEMNOŚĆ – większość tras narciarskich jest oświetlona. Jednak wciąż są i takie, na których jazda możliwa jest tylko za dnia. Musimy być rozważni, jeśli późnym popołudniem uznamy, że dla nas jest już za mała widoczność – należy zaprzestać zjeżdżania na nartach. Bezpieczeństwo przede wszystkim.

OPADY ŚNIEGU (DESZCZU) – również mogą utrudnić jazdę na nartach. Zwłaszcza dla początkujących narciarzy, którzy często nie posiadają jeszcze gogli narciarskich. Przy szybkim pokonywaniu trasy narciarskiej płatki śniegu „wpadają nam do oczu”, powodują samoistne przymykanie powieki. Możemy wtedy stracić równowagę. Gęsty, spadający śnieg ogranicza naszą widoczność, lepi się do gogli narciarskich, a my tracimy orientację w terenie.

Na stoku narciarz wystawia niejednokrotnie na próbę swoją wytrzymałość zarówno fizyczną jak i psychiczną, dlatego mam nadzieję, że po przeczytaniu tego artykułu baczniej zwrócicie uwagę na warunki pogodowe udając się na stok. Nawet, jeśli początkowo mała mgła nam nie przeszkadza, nigdy nie wiemy jak będzie, gdy wjedziemy wyciągiem na górę. Jeśli coś nas przerasta, nie warto próbować, aby pochwalić się przed znajomymi. W górach musimy być zawsze czujni, musimy mieć oczy szeroko otwarte.

Na Pilsku (1557 m.n.p.m.) śnieg utrzymuje się stosunkowo długo, gdyż jest to druga (zaraz po Kasprowym) najwyżej położona stacja narciarska w Polsce. W Korbielowie znajdziemy trasy zarówno dla początkujących jak i dla zaawansowanych narciarzy. Najbardziej popularnym ośrodkiem narciarskim kojarzonym z Beskidem Żywieckim i jednym z trzech największych kompleksów narciarskich w Polsce jest oczywiście ośrodek narciarski „PILSKO”, który ma około 20 km tras narciarskich o różnych stopniach trudności.
Dojazd:
Ośrodek ten jest położony jest w masywie Pilska, około 23 km od Żywca. Tak więc z Bielska-Białej kierujemy się prosto na Żywiec, z Żywca na Jeleśnię, a następnie na Korbielów.

Znajduje się tam 10 wyciągów:

Kolejka Liniowo- Krzesłkowa Szczawiny- z wyciągiem krzesełkowym, która ma ponad 1,6 km długości. Ten używany wyciąg został sprowadzony z Alp, a dwuosobowe krzesełka pokonują trasę w 13 min.Przepustowość – 1100 os./h.
Wyciąg I- orczykowy, Korbielów- Kamienna – Solisko – o długości 690 m i różnicy wzniesień 153 m;
Wyciąg III, IV- orczykowy, Solisko- Buczynka – o dł. 1186 m i różnicy wzniesień 239 m.
Wyciąg V, VI- orczykowy, Hala Szczawiny- Hala Maziowa – o długości 913 m i różnicy wzniesień 234 m.
Wyciąg VII- orczykowy, Hala Miniowa- Pilsko – o dł. 670 m i różnicy wzniesień 198 m.
Wyciąg IX „Płaj”- talerzykowy, Buczynka- Płaj – o dł. 455 m i różnicy wzniesień 28 m.
Kopiec (Rozbójnik) – wyciąg talerzykowy – Hala Miziowa (w pobliżu stacji GOPR)- Kopiec – o dł. 430 m i różnicy wzniesień 108 m.
Buczynka- wyciąg talerzykowy – Hala Buczynka – o dł. 290 m i różnicy wzniesień 57m.

Wysokości:
a) Górna stacja – 1557 m.
b) Dolna stacja – 708 m.
c) Różnica wzniesień- 849 m.

Nartostrady:
> trasy łatwe- ok. 6 km
> trasy średnie- ok. 5 km
> trasy trudne- 4 km
Jedną z najdłuższych tras narciarskich w Polsce jest trasa nr 5, mająca 4,5 km!

Wszystkie trasy narciarskie położone są na północnej stronie Pilska, dlatego śnieg utrzymuje się tam długo. Teren narciarski rozpoczyna się tuż obok Domu Wypoczynkowego Jontek, tak więc zatrzymując się tam nie musimy dodatkowo nigdzie dojeżdżać samochodem:) W bazie jest używany system kontroli przejść w postaci kart zbliżeniowych, co jest zapewne już znane każdemu narciarzowi. Posługując się jednym skipass-em możemy korzystać z wyciągu w Korbielowie i Szczyrku. Na terenie „Pilska” znajdują się 3 stacje GOPR-u: przy wyciągu na „Kopiec”, na Hali Szczawiny oraz w okolicy Soliska, a także: snowpark, liczne punkty gastronomiczne, szkółki narciarskie, oraz wypożyczalnie sprzętu narciarskiego.

HALA MIZIOWA
Hala Miziowa jest rozległą polaną położoną na północnym stoku Pilska. Z hali tej prowadzą wyciągi orczykowe na górę Pilsko ( wyciąg VII). Znajduje się tam Schronisko PTTK, które oferuje nie tylko mnóstwo szlaków narciarskich, ale też zabawy na skuterach czy nawet przejażdżka ratrakiem po stoku.

HALA SZCZAWINY
Na Halę Szczawiny dostaniemy się kolejką liniowo-krzesełkową. To właśnie na wysokości Hali Szczawiny najdłuższa trasa „Pilska” nr 5, która do połowy swojej długości jest dość szeroka staje się węższa.Z Hali Szczawiny biegną dwa podwójne orczyki na Halę Miziową (wyciąg V i VI). Uwaga- orczyk ten w środkowej części jest stosunkowo stromy.

Producenci sprzętu narciarskiego dbają o to aby wybór był możliwie jak największy, praktycznie co roku maja miejsce premiery nowych technologii polepszających budowę nart. Jak sobie poradzić z wyborem ?. Przede wszystkim nie można powiedzieć narty którego z producenta będą dla nas najlepsze, jeden użytkownik będzie się świetnie czuł na nartach Elan, inny na nartach Fischer, niemniej jednak nigdy nie można się sugerować tylko marką albo kolorem przy zakupie. Przede wszystkim nie powinniśmy ulec bardzo chwytliwym opisom nowych technologii szczególnie jeśli czytamy o nich w broszurce reklamowej danego sprzętu, również niezależne testy i recenzje nie zawsze muszą być aż tak niezależne. Przy wstępnym określeniu sprzęt jakiej firmy wybrać, możemy posłużyć się opinią znajomych, albo opinią ludzi na forach. Zgoda że nie zawsze sprzęt który odpowiada innym będzie dobry dla nas, ale można już wtedy mu się przyjrzeć. Jeśli jest to możliwe, a zdarzają się takie przypadki można wypróbować narty (pożyczając od kogoś, albo czasami firmy mają egzemplarze do jazd próbnych i umożliwiają ich wypróbowanie przed zakupem).
Niemniej jednak niezależnie od tego na jaki typ nart się zdecydujemy musimy pamiętać o paru ważnych czynnikach, jednym z nich jest:

narty

Długość nart:
Zasada jest następująca im krótsze narty tym łatwiej się na nich skręca i nadają się one lepiej niż ich dłuższe odpowiedniki do krótkich skrętów. Wadą nart krótszych jest to, ze są one o wiele mniej stabilne przy dłuższych skrętach oraz przy dużej prędkości. Długości nart nie określa niestety żaden standard, jest to sprawa bardzo indywidualna uzależniona od naszych predyspozycji, umiejętności i od budowy ciała (waga narciarza). Generalnie dla początkujących długość nart powinna być taka, aby stawiając je przed sobą sięgały nam one do brody, odstępstwo od tej zasady powinni stosować ludzie szczupli i wysocy, powinni się oni zdecydować na troszkę krótsze narty. Zaawansowani mogą sobie pozwolić już na narty sięgające do wysokości czoła. Ponadto należy zwrócić uwagę również na twardość narty, jeśli narta jest bardziej miękka tym powinna być odrobinę dłuższa i vice versa.

Kolejnym czynnikiem jaki należy wsiąść pod uwagę przy wyborze nart to segment. Każdy segment nart jest przeznaczony dla innej grupy narciarzy. Wyróżniamy następujące segmenty (określane często mianem grupy):

Grupa Lady.
Ponieważ kobiety maja pierwszeństwo przedstawiamy na początek narty przeznaczone właśnie dla Pań. Producenci sprzętu narciarskiego postanowili stworzyć specjalna grupę w której produkują narty dla naszych kobiet. W tej grupie nart największy nacisk jest położony nie na technologię, ale na wygląd. Narty produkowane są w różnej szacie graficznej, ważne aby ładnie wyglądały i były modne. Z natury kobiety są drobniejsze , lżejsze i maja mniej siły od mężczyzn dlatego tez w tym segmencie należy spodziewać się, że większość nart będzie miękka i będą one lżejsze. Nartami tej grupy łatwiej się manewruje i łatwiej się one prowadzą.

Grupa Race
Grupa nart dla dobrze lub bardzo dobrze jadzących narciarzy. Narty z grupy Race są najbardziej precyzyjne i dynamiczne. W grupie tej znajdziemy dwa typy nart, slalomowe przeznaczone do krótkiego skrętu, a także gigantowe przeznaczone do szybkiego i jednocześnie długiego skrętu. Promienie skrętu w przypadku tych narty wynoszą odpowiednio 21-27 metrów w przypadku nart gigntowych, oraz 12-15 metrów przy slalomowych.

Grupa Race Carv
Narty, które są oceniane troszkę niżej niż narty grupy Race. W stosunku do nart grupy race są one wykonane z innych materiałów przez co są bardziej miękkie i dlatego nadają się już dla średniozaawansowanych narciarzy. Grupa Race Carv najlepiej spisuje się na twardych trasach. Promienie skrętu od 10 metrów do 18 metrów.

Grupa All Mountain
Narty z tej grupy są przeznaczone dla szerszej grupy użytkowników. Na nartach All Mountain mogą jeździć zarówno średnio zaawansowani jak i bardzo dobrze jeżdżący narciarze. Narty te są doskonałe na twardych stokach, gdzie trasy są przygotowane, ale dają radę również poza trasami. Dodatkowa cechą tej grupy nart jest większa szerokość narty na wysokości buta, dlatego też dzięki temu łatwiej w nich pokonywać muldy, jak również jeździć po nieubitym puchu .

Grupa Park`n`Pipe
Narty z tej grupy przeznaczone są do jazdy w wyjątkowych warunkach. Ich charakterystykę docenią narciarze uprawiający freeride. Freeride to nic innego jak jazda poza wyznaczonymi trasami. Ta forma jazdy na nartach staje się w ostatnich czasach coraz popularniejsza, do tego stopnia, że powstały już narty przeznaczone do takich jazd. Narty tego typu są bardziej szerokie i dłuższe niż ich odpowiedniki z grupy Race, dzięki temu (zwiększona powierzchnia ślizgu) nie zapadają się one w śnieżnym puchu ( poza trasami śnieg nie jest ubijany przez ratraki). Narty tego typu są o tyle dziwne, że są szersze na wysokości butów niż z przodu i z tyłu. Jeśli będziemy próbować złączyć je razem będą stykać się tylko na wysokości butów a przody i tyły będą się rozchodzić. Taka budowa nart pozwala sprawnie pokonywać nieubity puch. Cieńsze przody nart wznoszą się na powierzchnię śniegu a nie zapadają w nim. Narty tej grupy cechują się bardzo wytrzymałą budową maja mocniejsze niż zwykłe narty ślizgi i krawędzie. Są one przeznaczone dla profesjonalistów. Do wyżej wymienionej grupy zaliczamy również narty do Freestyle`u. Są to narty zakończone po obu stronach nosami. Ponadto narty tego typu mają specjalna konstrukcje, która tłumi uderzenia przy lądowaniu. Specjalna konstrukcja umożliwia również sprawniejsze wykonywanie ewolucji w powietrzu, poprzez zamontowanie wiązań na środku nart.

Grupa Skitour
Narty te nie są nartami przeznaczonymi tylko do zjazdów. Narty te posiadają specjalne wiązania (jak narty biegowe) umożliwiające podchodzenie pod szczyty. Narty te są bardzo często używane do turystyki wysokogórskiej. Grupa Skitour to bardzo lekkie narty, które są przez niektórych porównywane do nart biegowych. Na ślizgi zakłada się foki, które umożliwiają podejście pod strome stoki i szczyty.

Grupa Junior.
Producenci nart posiadają również specjalną ofertę dla najmłodszych. Narty tej grupy są stylizowane na innych grupach takich jak Race, czy też All Mountain lub innych. Różnią się oczywiście długością. Jak opisaliśmy w jednym z naszych artykułów nie należy kupować dziecku za długich narty z przekonaniem, że do nich dorośnie. Dlatego, że narażamy malca na zniechęcenie do tego sportu i kontuzje. Tylko dobrze dopasowane narty zapewnią dziecku komfortowa jazdę i umożliwią postępy w nauce jazdy na nartach.

Małe dziecko większość rzeczy będzie traktowało jako zabawę, nawet upadek na śniegu. Jego kości i chrząstki ciągle się rozrastają, dlatego są bardziej plastyczne niż u dorosłych. Dzięki temu dziecko jest mniej narażone na urazy związane z upadkiem.

Na początek wystarczą sanki, wspólne lepienie bałwana i rzucanie śnieżnymi kulkami. 2- letniemu dziecku na pewno spodobają się plastikowe małe narty przyczepione do butów, zwłaszcza kiedy zobaczy podobne u taty czy mamy. 3- latkowi można już założyć „prawdziwe” narty. Watro zacząć naukę od biegania w butach narciarskich po śniegu, następnie chodzenia w nartach, łapania równowagi. Gdy dziecko opanuje już te umiejętności można spróbować zjechać z malutkiej górki. Należy pamiętać aby nie popełniać zasadniczego błędu- nie należy zjeżdżać z dzieckiem umieszczonym między własnymi nogami. Ten zły sposób doprowadzi do tego że dziecko zamiast uczyć się utrzymywać równowagę samemu – będzie się opierało na nogach rodzica. Takie przygotowanie dziecka do tego rodzaju sportu zimowego potrwa do 5 roku życia. Dopiero wtedy mięśnie dziecka są już przygotowane na obciążenie jakie wiąże się z dłuższym zjazdem na nartach. Jeśli dziecko jest chętne do nauki i nie boi się obcych ludzi, można go oddać pod opiekę instruktora.

Będąc na stoku z małym dzieckiem należy bezwzględnie pamiętać o kilku ważnych rzeczach:
> małe dziecko musi mieć założony kask, który chroni go przed urazem głowy w przypadku upadku;
> z maluchem należy bawić się i zjeżdżać w wyznaczonych do tego miejscach. Nie można zabierać dziecka na trasę, gdzie jeżdżą dorośli, gdyż może się to skończyć potrąceniem dziecka przez dorosłego, co może być z kolei poważne w skutkach;
> w kieszeni małego dziecka powinna znajdować się informacja o rodzicach tj.: miejscu zakwaterowania, nr telefonu, która może okazać się pomocna w przypadku nieszczęśliwego zagubienia się przez malca.

Jak wybrać odpowiedni sprzęt dla dziecka ?

Oferty wyboru nart dla naszych małych pociech są bardzo szerokie. Większość nart jest stylizowana na wzór nart dla dorosłych. Dobierając narty musimy pamiętać aby ich długość była odpowiednia. Zbyt długie narty utrudniają skręcanie i zwiększają parokrotnie ryzyko kontuzji, dlatego wybieramy sprzęt adekwatny do teraźniejszego rozwoju dziecka.

Dziecko w wieku 3-5 lat :
> kask- obowiązkowo (pod kask nie zakładamy czapki);
> kije- na tym etapie „jazdy” kije nie są potrzebne maluchowi;
> narty- najkrótsze ( 60-80 cm), wytaliowane;
> buty- z niewysokimi cholewkami i miękkimi skorupami, w zupełności wystarczą z jedną klamrą. Powinny być o 1-1,5 cm większe od stopy dziecka;
> wiązania – bezpiecznikowe, dla dzieci, ze ski-stopami o skali wypięcia od 0,5 do 1,5.

Dziecko o wieku 6-12 lat :
> kask – obowiązkowo;
> narty – na tym etapie mogą być dziecięce wytaliowane lub młodzieżowe. Wybór długości nart jest tu zależny od wzrostu dziecka. Kierujemy się wzorem: wzrost dziecka minus 5-10 cm = odpowiednia długość nart;
> buty – dalej miękkie i dziecinne z 1-2 klamrami dla mniejszych dzieci. W przypadku dzieci w wieku 10-12 lat można już wybrać obuwie narciarskie z grupy Junior. Nie należy kupować butów większych niż 1 numer;
> wiązania – dziecinne, o skali wypięcia od 1 do 4,5.